मावळा - कथा  

सकाळपासून फोन फोन.पाच सहा दिवस सुट्टी घेऊन सिंगापूरला गेलो काय आल्याआल्या भंडावून सोडतात नुस्ते. गाडी लावून ऑफिसच्या बिल्डींगमध्ये शिरताना कायम दिसणारा रोज गुड मॉर्निंग सर म्हणणारा,आपली रोजची पत्र वरच्या मजल्यावर पोचवणारा लिफ्टमन कम प्यून तानाजी दिसत नाही.आपला प्रश्नार्थक चेहेरा बघून त्याच्या जागी बसलेला भैया प्यून आपणहूनच सांगतो .

“ सहाब बिमार है वो,अस्पतालमे है,आयसीयू मे.लास्ट स्टेजपे है बोलते है,उसकी बिवी बडेसाबके पास आईथी कल सुबेह,रोते हुवे चलीगयी”.

कायम परीटघडीच्या कपड्यात,हसतमुखानी सगळ्या ऑफिसस्टाफची सगळी कामे करणारा तानाजी लास्ट स्टेज ला ४-५ दिवसात?केबिनकडे जातजातच डोक्यात तानाजीचेच विचार घोळायला लागले.

काही होवू शकत बुवा आजकाल !!

 दहा वर्ष तरी झाली असतील ना त्याला कामाला लागून,कंपनीमध्ये कधीच परमनंटझालाय.सगळ्यांची वित्तंबातमी असूनही,पण काड्या न लावता सगळ्यांच्या आनंदात सहभागी होणारा हरकाम्या तानाजी .ऑफिसमध्ये कोणाला मुलबाळ झालं कि हक्कानी त्यांच्याकडे जाऊन पैसे मागून घेऊन बाहेरून पेढे,बर्फी आणून सगळ्या ऑफिसस्टाफला खुशखबर सांगत आनंदानी स्वतःच्याच घरी पाळणा हललाय असं वाटावं एवढा खुश होणारा,ऑफिसच्या वार्षिक दिनाला सपत्नीक येऊन बायकोशी आवर्जून ओळख करून देणारा तानाजी.त्यावेळी आपल्या बायकोनी आपुलकीनी केलेली चौकशी लक्षात ठेऊन दर राखीपौर्णिमेला ,भाऊबीजेला आपल्या मोबाईलवर “साहेब,ताईंसाहेबांना नमस्कार सांगा” म्हणणारा तानाजी.

त्याला स्वतःला मुलबाळ काहीच नाहीये. हो..चांगलंच आठवतंय.म्हणत होता मला.,गावाकडे जाऊन देवीला नवस बोललाय.बहुतेक मागच्याच वर्षी.

एकदा आपल्या मुलाला शनिवार ऑफ असताना काहीतरी अर्जंट कामाकरता घेऊन थोड्या वेळाकरता ऑफिसमधे सकाळी घेऊन  गेलेलो असताना “बघ हे आख्खं ऑफिस तुझ्या पप्पांच” असं म्हणत कडेवर घेऊन म्हणत हिंडवून आणलं होतं वरती हौसेनी खाली जाऊन एक ‘फाईव्ह स्टार’ कॅडबरी आणून दिली होती त्याला.इयरएंडला स्वतःचं काम काही नसताना फक्त स्टाफला रात्री उशिरापर्यंत चहा,कॉफी देण्याकरता थांबणारा.रात्री जाताना आपल्या ऑफिसला किती फायदा झाला विचारणारा,काहीही सांगितलं तरी खुश होणारा.दसर्याला न चुकता ऑफिसला झेंडूच्या फुलांच्या माळा करून लावणारा,ऑफिसच्या सगळ्या गाड्या चकाचक धुवून ठेवणारा,”झक्कास दिसतायत हां गाड्या तानाजीराव” म्हणलो कि स्वतःशीच खुश होवून हसणारा तानाजी.

  आणि ह्या दिल्लीवरून मागच्याच वर्षी बदलून आलेल्या आपल्या सुपरबॉसनी,यादवनी झटक्यात त्याला मदत नाकारावी? विचारायलाच पाहिजे ह्याला,सिनिअर बॉस असला म्हणून काय झालं? आपली ऱँक तर एकच आहे.विचारू शकतो आपण त्याला.काही झालंतरी इथला सगळ्यात सिनियर मीच आहे की?

नियमात बसवता येतं एकदा ठरवलं तर.मागच्या वर्षी ह्या यादवनीच तर त्याच्या गाववाल्या सिनिअर क्लार्क विजेंदरसिंग करता घेतलं ना अप्रूव्हल हेड ऑफिसकडून?त्याला तर कंपनीत चिकटून जेमतेम ३-४ वर्षच झाल्येत.आधीच्या ब्रांचहेड रेड्डी साहेबांनी तर त्याला ३ मेमो दिले होते. कामचुकार स्साला.आता तानाजी करता आपणच लढाई लढलीच पाहिजे .आपण नाहीतर कोण करेल त्याच्याकरता? छे..लास्ट स्टेज म्हणजे म्हणजे काहीतरीच..नसेलही येवढं काही.आधी एकदा खात्री करून घेऊ.कोण सांगू शकेल बरं?जाउदे आता पहिल्यांदा पेंडिंग कामं थोडी उरकू,मग बघूया.

आज मेल्सचा नुस्ता ढीग लागलेला असणारे.माय गॉङ ...२०००+ मेल्स .सर्व्हर ढेपाळलाच असणार.तरी न विसरता ‘व्हेकेशन रीस्पोंस ऑऩ’ ठेवला म्हणून बरं.तरी सगळं सॅग्रीगेशन करण्यातच अर्धा दिवस जाणारच.”गुडमॉर्निंग टीना.नो कॉल्स टील आय से,ओके?”

वाजलेच कि .कधी दुपारचे २ वाजले समजलंच नाही.आता बघू कर्णिकला विचारून .त्याला नक्की माहिती असेल तानाजीची केस.एच.आर.हेड म्हणून त्याच्याकडे आलीच असणार तानाजीची केस.

टीना प्लीज कनेक्ट मी टू एस.आर.के प्लीज..हा कर्णिक?

कधी येणारेत परत?ओके.च्यायला,ह्या कर्णिकला आत्ताच जायचं अडलं होतं का वैष्णोदेवीला ?

ओके देन कनेक्ट मी टू ..लिव्ह इट,आय विल मॅनेज.थॅक्स...

हल्लो यादव,जय राम जी की सहाब,कैसे हो?ऑल वेल?येस सिंगापोर वॉझ ऑसम अॅज युज्वल.कॉन्फरंस तो बस  बहाना होता है यार ,यु नो ऑल दोज थिंग्स.

 “..” ..

हा सही है.हाहाहा ..

“हॉटेलतो बढीया था यार.हा बच्चेको भी इस बार साथ लेके गये थे.ओके बाय द वे.. वो मिरचंदानीके टेंडरवाला इश्यू डिस्कस करना है.लेटस हॅव अ कॉफी टूगेदर?यु सजेस्ट.आय अॅम ओके.अभी दस मिनिटमे भी आ सकता हु..

“..”

“ओके च्यल,आताहू आधे घंटे मे.सिया”

आता कोण ?हां तो जाधव ओळखतो तानाजीला चांगला.

“टीना सेंड मिरचंदानी टेंडर हार्डकॉपी विथ जाधव इमीज्येटली.”

आयला घोटभर पाणी प्यायला वेळ नाहीये सकाळपासून

‘मे आय कम इन सर?’

“हां जाधव याया.बघू फाईल आणि बसा जरा.

काय घेणार? चहा,कॉफी?”

‘नको सर,बास फाईल द्यायला सांगितली होती’

“ ती दिलीत जाधव,वेगळ विचारायचं होतं तुम्हाला.अरे आपल्या तानाजीच काय झालंय रे नेमकं?”

‘अं ? सर ते ..’

“हां बोलबोला बिनधास्त बोला सगळं”

‘सर त्याला अँक्सिडेंट झाला ३ दिवस झाले.’

“ओह्ह काय सांगताय?कसा काय? गाडीवर ?”

‘सर नाही.. ,तो यादव सरांच्या मुलीला सोडून येत होता,त्यावेळी”

“ओ माय गॉड”

( भाग १ - क्रमशः )  #कथा_भाग_1