च्यामायला ह्या ‘सहिष्णू’ विचारजंतांच्या ...
राष्ट्रगीत लागल्यावर राहतो उभे आम्ही,
अगदी मनापासून आणि आनंदानी .
घरी बसून क्रिकेटची मॅच असुदे नाहीतर पिक्चरच्या आधी.
कोणी लक्ष ठेवायला नसेल तरी;राहतो आम्ही त्यासाठी उभे.
आवडतं आम्हाला त्या राष्ट्रगीताच्या सुरावटींच्या बरोबर गुरुदेवांचे शब्द म्हणायला
पिक्चर सुरु होण्याच्या आधी कधी ते झाकीर भाईंच्या तबल्याच्या बोलांमधून,कधी हरिजींच्या बासरीमधून राष्ट्रगीताची सुरावट बनून येतात;तेव्हा दरवेळी अभिमान वाटतो मला माझ्या देशातल्या सगळ्या धर्मांना सामावून घेणाऱ्या विविधतेतल्या एकतेचा.
स्वतः कधीही न गेलेल्या सियाचीन मधले उणे २० अंश तापमानात सैनिकांनी केलेले ध्वजारोहण बघताना..
‘माझ्या देशाबद्दल,‘माझ्या सैनिकांच्या’ बद्दलच्या विचाराने भरून येतं मला.
गुणगुणल्यासारखे का असेना,आनंद होतो सगळ्यांच्या बरोबर म्हणताना...
मी ह्या देशाचा एक नागरिक आहे,माझ्यासोबत इतरांनाही ह्या देशाच्याबद्दल तेवढाच अभिमान आहे
ह्याची एक सुखद जाणीव होत रहाते त्यावेळी.
जे राष्ट्रगीत सतत राष्ट्रप्रेमाची भावना जागवत ठेवतं,ते थेटरमधे पिक्चरच्या आधी लावलं,
ह्याच्यावरून चर्चाच कशी होवू शकते कुठल्या देशात ?
आता ते अमेरिकेत,किंवा इतर अलाणाफलाणा देशात नाही,असले पुचाट कारण कोणी सांगू नका.
चांगल्या गोष्टी शिकायला नेहमीच पाश्चात्य देशांकडे जायची काहीच गरज नसते.
राष्ट्रगीत थेटरमध्ये लावणे हा कायदा नसेलही
थेटरात त्यावेळी उभे राहणे हे कुठल्या कायद्यात लिहून ठेवले नसेलही
पण आता त्यानी घंटा फरक पडत नाही मला आणि माझ्यासारख्या लाखोंना..
विचारजंतांनो जपून रहा,
गैर आहे मान्य पण तुम्हाला कायदा शिकवायला ,कायदा तोडायची पण तयारी आहे पब्लिकची
पब्लिकची सटकल्ये आता
जाताजाता;राष्ट्रगीत न लावण्याचे समर्थन करणार्यांच्या दाराबाहेर जावून ‘असहिष्णू’ जनतेने रोज प्रातर्विधी करू नये असाही कुठला कायदा वाचल्याचा ऐकिवात नाहीये.
https://youtu.be/QCP1XdtpMO4?list=PL14CE69C127987D8C
राष्ट्रगीत लागल्यावर राहतो उभे आम्ही,
अगदी मनापासून आणि आनंदानी .
घरी बसून क्रिकेटची मॅच असुदे नाहीतर पिक्चरच्या आधी.
कोणी लक्ष ठेवायला नसेल तरी;राहतो आम्ही त्यासाठी उभे.
आवडतं आम्हाला त्या राष्ट्रगीताच्या सुरावटींच्या बरोबर गुरुदेवांचे शब्द म्हणायला
पिक्चर सुरु होण्याच्या आधी कधी ते झाकीर भाईंच्या तबल्याच्या बोलांमधून,कधी हरिजींच्या बासरीमधून राष्ट्रगीताची सुरावट बनून येतात;तेव्हा दरवेळी अभिमान वाटतो मला माझ्या देशातल्या सगळ्या धर्मांना सामावून घेणाऱ्या विविधतेतल्या एकतेचा.
स्वतः कधीही न गेलेल्या सियाचीन मधले उणे २० अंश तापमानात सैनिकांनी केलेले ध्वजारोहण बघताना..
‘माझ्या देशाबद्दल,‘माझ्या सैनिकांच्या’ बद्दलच्या विचाराने भरून येतं मला.
गुणगुणल्यासारखे का असेना,आनंद होतो सगळ्यांच्या बरोबर म्हणताना...
मी ह्या देशाचा एक नागरिक आहे,माझ्यासोबत इतरांनाही ह्या देशाच्याबद्दल तेवढाच अभिमान आहे
ह्याची एक सुखद जाणीव होत रहाते त्यावेळी.
जे राष्ट्रगीत सतत राष्ट्रप्रेमाची भावना जागवत ठेवतं,ते थेटरमधे पिक्चरच्या आधी लावलं,
ह्याच्यावरून चर्चाच कशी होवू शकते कुठल्या देशात ?
आता ते अमेरिकेत,किंवा इतर अलाणाफलाणा देशात नाही,असले पुचाट कारण कोणी सांगू नका.
चांगल्या गोष्टी शिकायला नेहमीच पाश्चात्य देशांकडे जायची काहीच गरज नसते.
राष्ट्रगीत थेटरमध्ये लावणे हा कायदा नसेलही
थेटरात त्यावेळी उभे राहणे हे कुठल्या कायद्यात लिहून ठेवले नसेलही
पण आता त्यानी घंटा फरक पडत नाही मला आणि माझ्यासारख्या लाखोंना..
विचारजंतांनो जपून रहा,
गैर आहे मान्य पण तुम्हाला कायदा शिकवायला ,कायदा तोडायची पण तयारी आहे पब्लिकची
पब्लिकची सटकल्ये आता
जाताजाता;राष्ट्रगीत न लावण्याचे समर्थन करणार्यांच्या दाराबाहेर जावून ‘असहिष्णू’ जनतेने रोज प्रातर्विधी करू नये असाही कुठला कायदा वाचल्याचा ऐकिवात नाहीये.
https://youtu.be/QCP1XdtpMO4?list=PL14CE69C127987D8C
No comments:
Post a Comment